Rit Drammen, Noorwegen - Lysebotn, Noorwegen

4.594,0 km GMT + 1/1

Dat ons heel wat te wachten staat was inderdaad zo waar als een koe, maar als je een dag te laat in het boekje schrijft is ’t ook makkelijk voorspellingen doen. We zitten in ’n motel en het regent. Oh wacht dat is vandaag, ik moet over gisteren schrijven. Snap je ’t nog? Enfin, we verruilen onze camping in Drammen voor een heerlijk stukje binnendoor met als einddoel de punt van Noorwegens grootste, meest toeristische fjord: de Lysefjord. De weg ernaartoe is werkelijk fenomenaal. Bochtig, goed onderhouden en bergachtig. Noorwegen is verreweg het mooiste land tot nu toe. Zegge, Zwitserland in het kwadraat. We rijden hard, want de wegen zijn bovendien zo goed als leeg. We hadden ons voorgenomen om niet zo vaak te stoppen, maar zo links en rechts komen we dermate veel mooie plekken tegen dat dat redelijkerwijs niet vol te houden is. Bijvoorbeeld een waterval, midden in een reusachtige vallei die doet denken aan het paradijs van Platvoet en z’n vriendjes. We kunnen ons instinkt niet bedwingenen haasten ons naar de top, met onze sleutels nog in het contact. We verbazen ons over de schoonheid van de natuur en stellen ons voor dat we hier kamperen. Ook dromen we weg met de gedachte van buitenseks in deze waterval. Met onze vriendinnen wel te verstaan. Alhoewel Timon ’s nachts wel erg dicht tegen me aan kruipt af en toe. We gaan weer verder want de tijd dringt. Dan worden we bijna doodgereden door een tegemoetkomende inhalende truck, moeten we meerdere malen stoppen voor schapen op de weg, en rijden we de boomgrens voorbij, de eeuwige sneeuw tegemoet. Dan ontmoeten we een viertal motorrijders die op wel hele vette apparaten uit Duitsland zijn gekomen. De jongste komt uit 1965 en de oudste is een motor met zijspan uit ’42. Uiteraard rijden we ze hard voorbij ook al gaan ze naar hetzelfde dorpje. Dat dorpje heet Lysebotn en is maar op 2 manieren bereikbaar: de boot en een 25,5 km lang stuk puur bochtenwerk afgesloten door 27 opeenvolgende haarspeldbochten.Voor de haarspeldbochten stoppen we voor het uitzicht op bijna 1000 m. hoogte (@ Øygardstøl). Enkele foto’s kunnen vertellen hoe mooi dat is. Dan start de afdaling, die heel vet en heel langzaam is en bovendien Edje z’n achterrem bijna kost. Gelukkig rijdt Timon vlak achter hem om al die remdeeltjes heerlijk op te snuiven. Eenmaal beneden rijden we naar de camping waar we lekker ons tentje opzetten. Als alles goed en wel staat komt een illuster van vier het terrein op rijden. Hey, die kennen we en we maken een praatje! Helaas zijn ze niet zo spraakzaam, dus gaan we maar met vier andere rijders praten terwijl Ed het bbqvuur aanmaakt. Dit blijken 4 Volvo monteurs uit Zweden te zijn. Erg leuke lui. Dan gaat het vlees erop, we komen erachter waarom het zo cheap was, maar eten het toch op (eerst een lap lende aan 1 stuk van 1 kilo en dan 3 waterkippen). De avond verloopt verder soepel, we houden ’t bij de 2 biertjes pp die we bij ons hadden en taaien em af. Weltrusten.

PS: Feiten van de Lysevegen (weg naar Lysebotn):
- Geopend op 22-10-1984
- Totale lengte: 25,5 km
- Lengte tunnel: 1,1 km
- Hellings% max: 1:9
- Hoogste punt: 932 m
- Aantal haarspeldbochten: 27

PS: René kwam wegens benzinetekort op een zeer handige plek op de snelweg midden in een bocht stil te staan. Het betrof hier een stubbeling bij de overgang op de reserve, dus het hoort eigenlijk niet eens. Desalniettemin een handige actie!